| Startuj z nami | Dodaj do ulubionych | Księga gości | Forum dyskusyjne | Chat | Newsletter | Powiadom znajomego | Poczta | Facebook |
Polski English Deutsch
Słupsk GminaSłupsk Gmina Słupsk Gmina On-line
 Gminny Portal Internetowy
- | - Słupsk Powiat | Słupsk | Katalog Firm Słupsk | Katalog Firm Słupsk Powiat | Przetargi | Szukam/dam prace | Ogłoszenia | Bezrobocie | Słupsk Gmina w liczbach - | -
- | - Wyszukiwarka | Klimat | Pogoda | Mapa Gminy Słupsk | Plany miejscowości | Historia Gminy Słupsk | Społeczność Lokalna | Sylwester - | -

Słupsk Gmina On-line Słupsk Gmina On-line / Atrakcje turystyczne / Zabytki


Bierkowo - W ewidencji konserwatora zabytków znalazły się takie obiekty, jak: budynek kościoła filialnego p.w. św. Józefa z 1895 roku, liczne stare zagrody z domami i zabudowaniami gospodarczymi z końca XVIII w. i pierwszej połowy XIX w., ryglowe, wypełnione gliną; budynki z przejazdem bramnym, budynki z piecem chlebowym.

Bruskowo Wielkie - Kościół parafialny pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Bruskowie Wielkim. Kościół neoromański wybudowany w 1863 roku. Jednonawowy korpus z węższym, zamkniętym trójbokiem prezbiterium z anelisami mieszczącymi dwie zakrystie oraz wieżę ustawioną od południowego-zachodu w narożniku nawy, nakrytą hełmem o konstrukcji ceglanej - wyróżnia się indywidualnym rozwiązaniem architektonicznym. Walory kościoła podnosi dobrze opracowana i urozmaicona stolarka drzwiowa m.in. z zastosowaniem motywu maswerku. Wyposażenie kościoła pochodzi zasadniczo z czasów jego budowy. Element kształtujący wnętrze tj. empora oraz elementy wyposażenia m.in. ławki opracowano starannie, nawiązując do form romańskich. Zachowany wystrój i w dużym procencie wyposażenie wnętrza tworzy wraz z architekturą jednorodną, oryginalną całość.

Bruskowo Małe - W ewidencji konserwatora zabytków znalazły się następujące obiekty: remiza strażacka murowana z 1889 roku, budynki mieszkalne z XIX w., stodoły w zagrodach z XIX w. oraz budynki z przejazdem bramnym, budynek z piecem chlebowym, budynki gospodarcze z końca XIX w. Wieś leży na szlaku Krainy w Kratę.

Bydlino - Do najstarszych budowli Bydlina należą: obiekty mieszkalne w zagrodach: nr 6 z 1836 r., nr 10 z 2 pol. XIX w., nr 19 z 1 pol. XIX w., nr 20 z 2 pol. XIX w., nr 21 z 1 pol. XIX w.; stodoły w zagrodach: nr 6 z 1838 r., nr 11 z 2 pol. XIX w., nr 18 z pol. XIX w.; obórka w zagrodzie nr 19 z 2 pol. XIX w. Do 1980 r. we wsi znajdował się urząd pocztowy. W rzece Słupi jest możliwość łowienia troci wędrownej, a na nadbrzeżnych skarpach można spotkać rzadkie gatunki ptactwa.

Gać - Około 1,5 km na południowy zachód od zabudowy wsi, w dolinie Moszczenicy, ok. 1000 roku powstała obronna osada. Śladem po niej jest zachowane do dziś grodzisko, którego fosę i wały jeszcze dziś można rozpoznać z łatwością. Wnętrze grodziska dzieli się na dwie części: wyższą o średnicy ok. 56 m i niższą, mniejszą, oddzieloną od pobliskiej łąki łagodnym wałem. W części wyższej, nieopodal wejścia, znajduje się głębokie zagłębienie, które w przeszłości musiało służyć jako studnia. W pobliżu grodziska znaleziono groby z wczesnej epoki żelaza, a nieco dalej na północ od grodziska znajdują się liczne kurhany z epoki brązu .Znaleziono tu groby skrzynkowe -pozostałości po ludności kultury pomorskiej. Z grodem wiąże się legenda. Dawno temu stał na tym wzgórzu zamek, otoczony wysokimi i grubymi murami i zdobiony licznymi wieżyczkami. W dobrobycie i w spokoju mieszkali w nim dzielni, pomorscy rycerze. Pewnego dnia niezliczone hordy cudzoziemców niespodziewanie otoczyły zamek, który mimo wytrwałej obrony został zdobyty i spalony. Obrońcy zdążyli jednak zakopać wszystkie skarby z zamku, a odnaleźć mógł je tylko ten, kto znał tajemnicze zaklęcie: "przy wydobywaniu skarbów nie wolno ci rzec ani jednego słowa". Pewnego razu dwóch mężczyzn zabrało się do poszukiwań tych skarbów. Długo kopali i w momencie, kiedy jeden z nich dotknął już prawie pokrywy pierwszej skrzyni, nie mogąc powstrzymać radości, krzyknął: "mamy ją!". Nagle wszystkie skrzynie zapadły się w ziemię jeszcze głębiej, a zrezygnowani poszukiwacze opuścili ruiny zamczyska na zawsze. Tak więc skarby zamku w Gaci po dzień dzisiejszy spoczywają w ziemi i czekają na kolejnych śmiałków. Do dnia dzisiejszego zachował się park z dębami i lipami, będącymi jednocześnie pomnikami przyrody który był elementem zespołu pałacowego. Przed kilku laty zrujnowany pałac rozebrano do fundamentów i obecnie trwa jego odbudowa. W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: zespół folwarczny, murowany z końca XIX w., kuźnia z drugiej połowy XVIII w.; obiekty mieszkalne: z XIX w.; dwa budynki inwentarskie z drugiej połowy XIX w.

Gać Leśna - We wsi zachował się park podworski z drugiej połowy XIX w., początkowo utrzymany w stylu romantycznym o obszarze 4,2 ha. Natomiast w rejestrze zabytków znalazły się takie obiekty, jak: budynek mieszkalny z drugiej połowy XIX w.; stodoła z pierwszej połowy XIX w. i budynek gospodarczy z 1903 r.

Gałęzinowo - Nieopodal doliny rzeki Słupi istniało grodzisko wyżynne z okresu kultury łużyckiej. W rejestrze zabytków znalazły się: obiekty mieszkalne z XIX w.; budynki z piecem chlebowym z drugiej połowy XIX w., budynek gospodarczy z pierwszej połowy XIX w.; a także młyn wodny z połowy XIX w.

Głobino - Na terenie dawnego parku podworskiego zachowały się resztki wałów obronnego nizinnego grodziska z licznym materiałem archeologicznym z IX-X w.

Grąsino - W rejestrze zabytków znalazł się murowany dwór z 1852 r., murowany pałac z początku XX w. oraz cały zespół folwarczny, murowany z połowy XIX w., a także park przypałacowy z początku XX w. o powierzchni l ha, założony w stylu naturalistycznym. Ok. 1920 r. w parku posadzono drzewa obcego pochodzenia

Jezierzyce - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: murowany pałac z drugiej połowy XIX w., przebudowany w 1912 r., murowany kolejowy budynek mieszkalny z 1905 r., zespół folwarczny, murowany zbudowany po 1880 r.,a także budynki mieszkalne z drugiej połowy XIX w. Godnym uwagi jest także park po dworski z drugiej połowy XIX w., o powierzchni 4,0 ha, utrzymany w stylu krajobrazowym. Na początku XX w. dokonano jego modernizacji.

Jezierzyce Osiedle - W rejestrze zabytków znalazł się budynek stacji kolejowej z 1905 r., a także budynki mieszkalne z drugiej połowy XIX w.

Karzcino - We wsi zachował się w dobrym stanie dwór murowany z początku XX w., W rejestrze zabytków ujęty jest murowany zespół folwarczny z lat 1889-1909 z magazynem dworskim, obora dworska z 1863 r., neogotycki magazyn z połowy XIX w. - dawniej były to stajnie. W rejestrze konserwatora przyrody jest park podworski, w którym rosną dęby czerwone i szypułkowe, buki zwyczajne oraz daglezja zielona.

Krępa Słupska - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: murowany pałac z pierwszej połowy XIX w., kuźnia z 1936 r., murowany przypałacowy budynek folwarczny (trojak) z połowy XIX w., budynki zespołu folwarcznego z połowy XIX w.; chałupy z połowy XIX w.; stodoły w zagrodach z przełomu XIX i XX w.

Krzemienica - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: budynki mieszkalne: z 1933 r., z pierwszej połowy XIX w., z 1822 r., z 1874 r., z 1833 r., z 1904 L, z 1830 r., z 1831 r., z 1901 r., z 1891 r.; budynki gospodarcze z początku XX w, z końca XIX W.; stodoły z 1922 r., z 1846, przebudowana w 1934 r.; budynki z przejazdem bramnym z połowy XIX w. i początku XX w.; budynki inwentarskie: z początku XX w., z 1891 r.; stajnia z 1861 r., wozownia z końca XIX w. i stolarnia z końca XIX w.

Kukowo - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: murowany zespół folwarczny z końca XIX w., pałac z 1889 r., stajnia z 1892 r., obora z 1889 r., a także budynek mieszkalny nr 17 z XIX w. Zachował się tu także park przypałacowy z drugiej połowy XIX w. o powierzchni 3,5 ha, oparty na stylu krajobrazowym, wzbogacony na początku XX w. o kilka gatunków drzew.

Kusowo - W XIX w. wybudowano dwór, wokół którego urządzono przepiękny park. W parku natomiast utworzono staw rybny. Na terenie osiedla nie występują żadne obiekty wpisane do rejestru zabytków. Pomimo tego istnieje tu wspominany wcześniej park założony w stylu krajobrazowym, zniszczony, o powierzchni 4 ha. Na skutek nieprzemyślanej wycinki drzewostanu, do dnia dzisiejszego zachowało się około 35% drzew.

Lękwica - W rejestrze zabytków znalazła się jedynie murowana chałupa z końca XIX w. Poza tym istnieje tu także grodzisko z przełomu VIII/IX w. z okresu kultury pomorskiej.

Lubuczewo - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: murowany pałac z początku XX w., zespół folwarczny z drugiej połowy XIX w., murowana kuźnia z drugiej połowy XIX w., stodoła z połowy XIX w., obora z drugiej połowy XIX w., budynki mieszkalne z drugiej połowy XIX w., a także piwnica w zagrodzie nr l z końca XIX w. Zachował się tu także przypałacowy park z początku :XX w., założony w stylu naturalistycznym, o powierzchni 2,58 ha, który od momentu założenia nie podlegał żadnym przemianom i nawarstwieniom stylowym. Za pomniki przyrody uznano:buk pospolity o obw. 3,50m, wys. 26 m, dąb szypułkowy o obw. 4,00 m, wys. 27 m,daglezja zielona o obw. 2,70 m, wys. 31 m, dąb szypułkowy o obw. 3,35 m, wys. 26 m, grupa 6 dębów szypułkowych o obw. Od 2,10 do 4,70 m, wys. od 22 m do 26 m.

Płaszewko - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: budynki mieszkalne w zagrodach: nr 1 z połowy XIX w. i nr 5 z 1820 r.; stodoły w zagrodach: nr 5 z drugiej połowy XIX w., 6b z końca XIX w. i nr 12 z końca XIX w.; piwnica w zagrodzie nr 5 z drugiej połowy XIX w. i budynek inwentarski z drugiej połowy XIX w.

Redęcin - W miejscowości znajdują się następujące obiekty: zespół folwarczny z XVIII/XIX w., przebudowany w latach 20-tych XX w. i budynki mieszkalne z XIX w. Zachował się tu 15-hektarowy park dworski z około 1830 r., utrzymany w stylu krajobrazowym, którego architektem był Schinkel.

Redzikowo - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: murowany zespół folwarczny z drugiej połowy XIX w., wykorzystywany od końca lat 40-tych do 1991 r. jako Państwowe Gospodarstwo Rolne, dwie murowane obory z 1844 r. i końca XIX w., lodownia z ok. 1840 r. oraz szachulcowa gorzelnia z pierwszej połowy XIX w. Zachował się tu także park pałacowy o zatartym układzie przestrzennym, z przełomu XVIII/XIX w. utrzymany w stylu krajobrazowym. Park ten był utworzony prawdopodobnie na bazie dębowo-bukowego lasu. W jego skład wchodził dawniej rozbudowany system stawów piętrzonych na przepływającym przez park potoku. Powierzchnia parku wynosi 10 ha, park jest własnością Agencji Nieruchomości Rolnych.

Rogawica - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: murowany pałac wybudowany przez Holzów z 1889 r., murowany zespół folwarczny z końca XIX w., remiza strażacka z 1875 r., budynek mieszkalny z 1834 r., a także przypałacowy park o powierzchni 2 ha z połowy XIX w., utrzymany w stylu krajobrazowym, obecnie silnie zniszczony. Zachował się tu też grób skrzynkowy z brązowym mieczem, będący pozostałością po ludności kultury pomorskiej.

Siemianice - Pod ochroną konserwatora zabytków znalazły się: budynki mieszkalne przy ulicach Słupska 7 z końca XIX w., Słupska 9 z 1886 r., ul. Robotnicza 4 z drugiej połowy XIX w.; szachulcowa stodoła przy ul. Wiejskiej 9 z końca XIX w.; budynek gospodarczy w zagrodzie przy ul. Wiejskiej 8 z końca XIX w.; budynek mieszkalny z młynem, ul. Młyńska 18 z drugiej połowy XIX w.

Stanięcino - Pod ochroną konserwatora zabytków znalazły się następujące obiekty: dwór z pierwszej połowy XIX w., budynki mieszkalne w zagrodach: nr 6 z drugiej połowy XIX w., nr 10 z 1864 r., nr 17 z drugiej połowy XIX w. i nr 76 z 1923 r.; stodoły w zagrodach: nr 4 z XIX w., nr 6 z 1785 r., nr 10 z drugiej połowy XIX w., nr 17 z drugiej połowy XIX w.; budynki gospodarcze w zagrodach: nr 10 z drugiej połowy XIX w. i nr 15 z początku XX w.; budynek inwentarski w zagrodzie nr 6 z pierwszej połowy XIX w. Zachowały się tu także groby skrzynkowe, będące pozostałością po ludności kultury pomorskiej.

Strzelinko - Pod ochroną konserwatora zabytków znalazły się następujące obiekty: wspominany wcześniej młyn - zagroda nr 14 z pierwszej połowy XIX w.; budynki mieszkalne w zagrodach: nr 3 z drugiej połowy XIX w., nr 8 z pierwszej połowy XIX w., nr 9 z pierwszej połowy XIX w., nr 13 z drugiej połowy XIX w., nr 19/19a z końca XIX w., nr 21 z 1821 r., nr 22 z drugiej połowy XIX w., nr 24/24a z drugiej połowy XIX w., nr 28 z połowy XIX w., nr 29/29a z drugiej połowy XIX w., nr 31/31a z końca XIX w., nr 34 z pierwszej połowy XIX w.; stodoły w zagrodach: nr 9 z połowy XIX w., nr 12 z połowy XIX w., nr 14 z pierwszej połowy XIX w., nr 22 z 1898 r., nr 24 z połowy XIX w., nr 27 z 2drugiej połowy XIX w.; budynki gospodarcze w zagrodach: nr 3 z drugiej połowy XIX w., nr 9 z połowy XIX w., nr 22 z końca XIX w., nr 27 z 1898 r. oraz budynek z przejazdem bramnym w zagrodzie nr 21 z pierwszej połowy XIX w. Zachowały się tu także groby skrzynkowe z okresu kultury pomorskiej.

Strzelino - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: murowano-szachulcowy kościół filialny p.w. św. Antoniego z XV w. i przebudowany w drugiej połowie XIX w. zachowała się bardzo stara , wydrążona w granicie chrzcielnica, dwór ceglany z połowy XIX w. z dobrze zachowanym wnętrzem z XIX w., Pod ochroną konserwatora zabytków jest zespół folwarczny z końca XIX w., murowany spichlerz z połowy XIX w.; budynki mieszkalne w zagrodach: nr 7 z pierwszej połowy XIX w., nr 9 z połowy XIX w.; stodoły w zagrodach: nr 6 z pierwszej połowy XIX w., nr 8 z drugiej połowy XIX w., nr 9 z 1857 r. oraz budynek inwentarski w zagrodzie nr 6 z drugiej połowy XIX w. Zachował się tu także park pałacowy z końca XIX w. o zatartym układzie przestrzennym, o powierzchni 2,0 ha.

Swochowo - W miejscowości zachowały się: szachulcowy dwór z 1735 r., pałac murowany z drugiej połowy XIX w., zespół pałacowo-folwarczny z lat 1875-1883, dom mieszkalny nr 2 z pierwszej połowy XIX w., stodoła w zagrodzie nr 7 z końca XIX w. i budynek gospodarczy w zagrodzie nr 2 z połowy XIX w. Nieopodal dawnego dworu znajduje się park z XIX w., który w okresie międzywojennym był celem wycieczek turystycznych. Pomnik przyrody stanowi grupa 12 lip.

Swołowo - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: remiza straży pożarnej z 1879 r., wspominany wcześniej kościół filialny p.w. Wniebowzięcia NMP z XV w., przebudowany w XIX w.; budynki mieszkalne w zagrodach: nr 1 z połowy XIX w., nr 5 z połowy XIX w., nr 8 z połowy XIX w., nr 9 z pierwszej połowy XIX w., nr 12 z połowy XIX w., nr 13 z połowy XIX w., nr 14 z pierwszej połowy XIX w., nr 16 z połowy XIX w., nr 17 z 1855 r., nr 18 z 1856 r., nr 19 z drugiej połowy XIX w., nr 20 z 1827 r., nr 22 z połowy XIX w., nr 23 z połowy XIX w., nr 27 z połowy XIX w., nr 29 z połowy XIX w., nr 31 z połowy XIX w., nr 36 z pierwszej połowy XIX w., nr 37 z pierwszej połowy XIX w., nr 38 z drugiej połowy XIX w.; stodoły w zagrodach: nr 3 z 1921 r., nr 4 z 1794 r., nr 5 z 1849 r., nr 6 z 1822 r., nr 7 z 1846 r., nr 8 z 1838 r., nr 9 z 1848 r., nr 11 z 1824 r., nr 12 z połowy XIX w., nr 13 z 1826 r., nr 14 z połowy XIX w., nr 16 z drugiej połowy XIX w., nr 17 z 1874 r., nr 18 z połowy XIX w., nr 20 z połowy XIX w., nr 24 z 1860 r., nr 26 z drugiej połowy XIX w., nr 27 z drugiej połowy XIX w., nr 29 z drugiej połowy XIX w., nr 37 z drugiej połowy XIX w.; budynki gospodarcze w zagrodach: nr 1 z połowy XIX w., nr 5 z drugiej połowy XIX w., nr 7 z połowy XIX w., nr 8 z końca XIX w., nr 9 z 1869 r., nr 17 z połowy XIX w., nr 22 z połowy XIX w., nr 23 z drugiej połowy XIX w., nr 24 z drugiej połowy XIX w., nr 38 z połowy XIX w.; budynki inwentarskie w zagrodach: nr 8 z połowy XIX w., nr 9 z końca XIX w., nr 12 z połowy XIX w., nr l3 z 1855 r., nr 23 z drugiej połowy XIX w., nr 24 z drugiej połowy XIX w., nr 26 z połowy XIX w., nr 29 z połowy XIX w.; budynki z przejazdem bramnym w zagrodach: nr 4 z pierwszej połowy XIX w., nr 5 z 1842 r., nr 9 z końca XIX w., nr 11 z połowy XIX w., nr 26 z 1867 r.; budynki z piecem chlebowym: nr 5 z drugiej połowy XIX w. i nr 14 z 1896 r. Zachowało się tu także cmentarzysko z importami rzymskimi i nadczarnomorskimi z ok. 250-500 r. n.e. W najbliższej przyszłości planuje się wpisanie do rejestru zabytków nienaruszony od stuleci stary układ wsi. Nienaruszone w swych granicach są także parcele 15 gospodarstw wraz z należącymi do nich od wieków gruntami. Zachowane tu w całości obiekty tworzą najpiękniejszy zespół architektury regionalnej. Krajobraz wsi jest zdominowany przede wszystkim przez spiczastą wieżę gotyckiego kościoła, a także przez kryte ceramiczną dachówką dachy domów. W niedalekiej przyszłości, w zagrodzie nr 8 zostanie utworzona filia Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. Opracowany został projekt w formie symulacji komputerowej (patrz projekt). Nieopodal zabudowań wsi, do lat 50-tych, stały dwa wiatraki, tzw. "koźlaki". Cały kadłub tych wiatraków był osadzony na obrotowej osi i wraz ze skrzydłami obracano w kierunku wiatru przy pomocy długiej belki, przymocowanej do spodniej części podstawy.

Warblewo - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: murowany pałac z lat 70-tych XIX w.. Pod ochroną konserwatora zabytków jest zespół folwarczny z około 1880 r. oraz murowane dwie stajnie z oborą z drugiej połowy XIX w. i z 1925 r. Na terenie wsi znaleziono skarb monet rzymskich, a także groby skrzynkowe z okresu kultury pomorskiej.

Wielichowo - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: budynki mieszkalne w zagrodach: nr 2 z 1893 r., nr 3 z pierwszej połowy XIX w., nr 7 z pierwszej połowy XIX w., nr 8 z połowy XIX w., nr 12/13 z drugiej połowy XIX w., nr 14 z drugiej połowy XIX w., nr 15 z połowy XIX w., nr 17 z połowy XIX w., nr 18 z drugiej połowy XIX w., nr 20 z połowy XIX w., nr 21 z drugiej połowy XIX w., nr 22 z drugiej połowy XIX w., nr 23 z drugiej połowy XIX w., nr 24 z 1884 r., nr 25 z drugiej połowy XIX w.; stodoły w zagrodach: nr 2 z końca XIX w., nr l3 z drugiej połowy XIX w., nr 15 z drugiej połowy XIX w., nr 20 z połowy XIX w.; budynki gospodarcze w zagrodach: nr 2 z końca XIX w., nr 25 z drugiej połowy XIX w.; budynki z piecem chlebowym: nr 12 z drugiej połowy XIX w., nr 13 z 1898 r. i nr 18 z końca XIX w.; budynek z przejazdem bramnym nr 24 z drugiej połowy XIX w.

Wierzbięcin - W rejestrze konserwatora zabytków znalazły się następujące obiekty: budynki mieszkalne w zagrodach: nr 1 z połowy XIX w., nr 2 z pierwszej połowy XIX w., nr 3 z pierwszej połowy XIX w., nr 4 z pierwszej połowy XIX w., nr 5 z połowy XIX w., nr 6 z pierwszej połowy XIX w., nr 7 z połowy XIX w., nr 8 z połowy XIX w., nr 10 z połowy XIX w., nr 11 z pierwszej połowy XIX w., nr 13 z połowy XIX w., nr 14 z pierwszej połowy XIX w. i nr 16 z pierwszej połowy XIX w.; stodoły w zagrodach: nr 1 z drugiej połowy XIX w., nr 4 z 1894 r., nr 10 z 1863 r. i nr 16 z 1889 r. oraz obórka w zagrodzie nr 16 z 1888 r.

Wieszyno - Rejestr zabytków obejmuje następujące obiekty: gotycki kościół p.w. Błogosławionej Urszuli Ledóchowskiej z XV w., pałac z początku XX w. zbudowany z kamienia i cegły oraz zespół folwarczny z około 1840 r. Zachował się tu także grób skrzynkowy z okresu kultury pomorskiej. W Wieszynku zachowała się murowana stodoła z 1850 r.

Wiklino - Zachowały się tu groby skrzynkowe ludności kultury pomorskiej, poza tym w rejestrze zabytków znalazła się chałupa nr 12 z połowy XIX w. Północna część Wiklina znajduje się na obszarze otuliny Słowińskiego Parku Narodowego.

Włynkówko - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: czynny młyn wodny z drugiej połowy XIX w. z wyposażeniem z okresu międzywojennego; budynki mieszkalne w zagrodach: nr 5 z pierwszej połowy XIX w., nr 8 z końca XIX w., nr 12 z pierwszej połowy XIX w., nr 14 z drugiej połowy XIX w., nr 32 z drugiej połowy XIX w., nr 35/35a z pierwszej połowy XIX w., nr 37 z pierwszej połowy XIX w., nr 38 z pierwszej połowy XIX w., nr 43 z pierwszej połowy XIX w., nr 45/45a z połowy XIX w., nr 46 z pierwszej połowy XIX w. i nr 47 z pierwszej połowy XIX w.; stodoły w zagrodach: nr 7/7a z końca XIX w., nr 11 z połowy XIX w., nr 34 z 1847 r., nr 35/35a z połowy XIX w., nr 45a z połowy XIX w., nr 47 z połowy XIX w.; budynek inwentarski w zagrodzie nr 8 z końca XIX w., budynek gospodarczy w zagrodzie nr 47 z połowy XIX w., budynek z przejazdem bramnym w zagrodzie nr 37 z drugiej połowy XIX w. i obórka zagrody nr 37 z drugiej pol. XIX w.

Włynkowo - W rejestrze zabytków znalazły się następujące obiekty: zespół zabudowań młyna z zagrodą młynarza z lat 20-tych XX w.; budynki mieszkalne: nr 3 z pierwszej połowy XIX w., nr 4 z pierwszej połowy XIX w., nr 5 z pierwszej połowy XIX w., nr 11 z połowy XIX w., nr 14 z pierwszej połowy XIX w., nr 16 z połowy XIX w., nr 17 z połowy XIX w., nr 18 z pierwszej połowy XIX w., nr 19 z pierwszej połowy XIX w., nr 25 z połowy XIX w., nr 26 z pierwszej połowy XIX w., nr 31 z 1826 r., nr 32 z pierwszej połowy XIX w., nr 34 z połowy XIX w., nr 35 z pierwszej połowy XIX w., nr 37 z pierwszej połowy XIX w., nr 38 z drugiej połowy XIX w., nr 40 z XIX w., nr 43 z drugiej połowy XIX w., nr 44 z 1853 r. i nr 48 z pierwszej połowy XIX w.; stodoły w zagrodach: nr 2 z połowy XIX w., nr 5 z drugiej połowy XIX w., nr 11 z drugiej połowy XIX w., nr 14 z 1822 r., nr l6b z drugiej połowy XIX w., nr 26 z drugiej połowy XIX w., nr 27 z drugiej połowy XIX w., nr 34 z drugiej połowy XIX w., nr 40 z drugiej połowy XIX w., nr 41 z końca XIX w., nr 42 z końca XIX w., nr 43 z połowy XIX W. i nr 48 z połowy XIX w.; budynek z przejazdem bramnym w zagrodzie nr 2 z połowy XIX w., budynek gospodarczy nr l6a z drugiej połowy XIX w., budynek inwentarski w zagrodzie nr 34 z połowy XIX W. i budynek z piecem chlebowym w zagrodzie nr 42 z 1886 r.

Wrzeście - Rejestr zabytków obejmuje następujące obiekty: neogotycki kościół p.w. Przemienienia Pańskiego z 1874 r., zespół folwarczny z 1919 r., szachulcowo-murowana "Pastorówka", obecnie budynek mieszkalny z drugiej połowy XIX w., stajnia pod nr 48 z drugiej połowy XIX w. budynki mieszkalne: nr 31 z końca XIX w., nr 49 z drugiej połowy XIX w. i nr 52 z połowy XIX w.; stodoła w zagrodzie nr 52 z drugiej połowy XIX w. Zachowały się tu także groby skrzynkowe z okresu kultury pomorskiej. Za pomnik przyrody uznano lipę drobnolistną o obwodzie 4,22 m rosnącą w przy kościele.




Gry, tapety, aplikacje, polifonia i... wszystko na komórkę kliknij tutaj>>>


Web Informer Button